Aksara Jawa Aku Tuku Buku

 Bonari Nabobenar, Pangarsa Paguyuban Pengarang Sastra Jawa Surabaya (JIBI/SOLOPOS/Damar Sri Prakoso)

SOLOPOS.COM – Bonari Nabobenar, Pangarsa Paguyuban Pengarang Sastra Jawa Surabaya (JIBI/SOLOPOS/Damar Sri Prakoso)


Bonari Nabobenar, Pangarsa Paguyuban Pengarang Sastra Jawa Surabaya (JIBI/SOLOPOS/Damar Sri Prakoso)

Lumantar Yayasan Rancage, Pak Ayip Rosidi wis nindakake ayahan kang satuhune dadi tanggungjawabe nagara kang kudu ditindakake dening Pamarentah (Dhaerah), yaiku paring garis hidup/bebana marang bergaduk sapaa kang wus nuduhake
manifestasi
pinunjul, gegandhengan karo kupiya ngrembakakake basa lan sastra dhaerah. Hadhiah Rancage kang maune mung tumiba kanggo Sastra Sunda (wiwit 24 endemi kepungkur) nyatane sempulur nganti tekan seprene lan malah wus sumrambah marang Sastra Jawa, Sastra Bali lan Sastra Lampung. Iki ayahan agung kang pantes sinengkuyung.



PromosiDaihatsu Rocky, Mobil Harga Rp200 Jutaan Jadi Sekadar Rp99.000

Kepriye carane nyengkuyung? Pak Ayip tau ngendika, manawa panyengkuyung marang Yayasan Rancage bisa arupa dana lan/utawa laris mborong sosi-buku kang wus ketiban Hadhiah Rancage. Tumrap pamarentah dhaerah, angger riil jawa tenan (tegese ngreti utawa nalare wis gaduk nggagapi manawa Hadhiah Rancage kuwi penting banget kanggo ngundhakake pakulinan memaca lan nenulis apadene nglestarekake maneka corak wujude kabudayan nasion Indonesia) iku dudu dagangan abot. Nanging, nyatane nganti seprene syair durung katon gumregute.

Ya wis ben, ringgit pamarentah durung bisa aweh panyengkuyung, dolar nyatane pancen durung jawa tenan. Andharan iki malah pengin mitakonake, bebrayan Jawa dhewe piye? Gelem nyengkuyung segera kang apik banget berlimpah mangkono iku apa ora? Apa wong Jawa isih bisa rumangsa bombong dolar basa Jawa ngrembaka ing tradhisi tulise, lan sastra Jawa sansaya bertamadun laras karo kehidupan jamane? Ana prinsip gampang kanggo mangsuli pitakon iku. Tur, wangsulane wis ketemu: ora! Tegese, wong Jawa puisi wis ora preduli marang ngrembaka segala orane tradhisi catat lan majune sastra Jawa. Titikane: ora ana taktik abasa Jawa (aksara latin) kang boleh kadol nganti 2.000 eksemplar/judhul, kejaba yen olehe kepayon amarga pesanan ”Inpres” lan sapiturute. Kamangka, yen wong Jawa kuwi cacahe udakara 100-an yuta, dapat dikira-kira wong pira kang melek abc. Njomplang banget. Malah rupe nitik riwayate kunci-buku kang ketiban Hadhiah Rancage, wiwit epidemi 1994 nganti seprene kuwi, akeh kang mung kacithak ora luwih saka 1.000 model. Mbokmanawa malah ora mung siji-loro kang mung cinithak atusan eksemplar. Apa ora mrihatinake banget kahanan kang kaya mangkono kuwi?

Geneya kok berada mangkono? Ana panganggep manawa sastra Jawa mono wis kukut mbarengi surude Si Pujangga Ranggawarsita. Sabubare kuwi, luwih-luwih sastra saka jinis crita cekak, crita hubung, lan guritan kang padatane kapacak ing kalawarti abasa Jawa kuwi dudu karya Sastra Jawa, nanging mung dhapur ndilalah wae nggunakake basa Jawa. Tur isih ditambahi panyendhu manawa basa Jawane ya wis busuk, amarga wis kakehan kambon
struktur
basa Indonesia. Isine ya wis adoh saka wosing kabudayan Jawa, adoh saka ki sangkan-paran, sedulur papat panca pancer, lan sapiturute. Cekak-cukupe, tlonjonge mung marang dudutan manawa Sastra Jawa jaman saiki kuwi wis ora ana ajine.

Mbokmanawa, prekara aji-orane karya Sastra Jawa Gagrag Anyar kuwi boleh dadi rembug kang gayeng. Mula, gegayutan karo tlonjonge andharan iki, ing kene bakal cinupet kanthi atur: sanajan ta ala tanpa rupa, isih ana kang bisa diundhuh saka samubarang kang saiki tinulis nganggo basa Jawa. Apa? Ya, basa Jawa iku! Arepa isine bab
keindonesiaan
apadene
kesejagadan
saweneh crita cekak, upamane, dheweke wis urun marang sempulure basa Jawa ing jaman iki. Wong Jawa saiki iki, kena diarani wis kelangan aksarane: leter Jawa utawa carakan. Iku ya amarga biyen ora disempulurake panganggone. Lha, saiki, rupe wong Jawa wae wis nganggep sepele basa Jawa (sanajan wis semampir ing aksara Latin), segala apa mengko ora bakal apes kaping pindho rial tradhisi tulise banjur cures?

Mulane, mempelam para priyantun Jawa ingkang tuhu tresna dhumateng wosing budayanipun, kalebet basanipun, wiwit sapunika kersaa mundhut buku-buku abasa Jawa. Punapa malih yen sentral punika sampun kabiji lan dipunakeni pantes nampi pakurmatan wujud Hadhiah Rancage.

Mbokmanawa iki mung impen. Mula coba yuk ngimpi bebarengan. Yen ana wong 10.000 wae kang gelem nukoni saben ana muslihat abasa Jawa kababar, silakan dietung pira dhuwit kang bisa mlebu kanthonge pengarange? Upama regane Rp 30.000/gerendel, royaltine 10%, sawuse kepayon gerendel cacah 10.000 kuwi pengarang bikin nampa wutuh Rp 30 yuta. Lho, rak kepetung apik banget ta kuwi? Sing rumangsa kabotan nuku saben sentral abasa Jawa kang kababar, ya nuku buku basa Jawa kang ketiban Rancage wae, tegese mung prelu tuku buku siji saben endemi.

”Lho, aku ora doyan maca taktik/karya sastra Jawa kok dikon tuku kiat abasa Jawa?”

Sauger rasa tresna iku berwujud ana, wis ta, ora diwaca ya ora apa-apa. Anggepen wae buku kuwi kadidene tandha mata. Tarini Sorita (pangkal Cirebon), kang dadi
domestic worker
ing Hong Kong sawijining wektu mbabar buku koleksi crita cekak abasa Indonesia,
Penari Ular besar Kecil.
Olehe nyithak pusat kuwi ing Surabaya, digawa menyang Hong 200 eksemplar, diedol ora mung marang sapepadhane
domestic worker
saka Indonesia, nanging uga marang kanca-kancane kang asale saka Philipina, tepungane saka Amerika lan Inggris klebu marang juragane kang tepergok pisan ora bisa maca buku abasa Indonesia. Lha, angele wong Jawa, biyasane yen mbabar sentral kanca-kancane justru didumi kanthi gratis! Mbokmanawa iku pakulinan apik nanging kurang prayoga.

Angger impen utawa gagasan iki dianggep apik, ndadekake sawijining
Gerakan
Tresna Sastra Jawa kanthi laku tuku buku basa Jawa kudune dudu barang angel. Saiki wis ana ubarampe kang nggampangake operasi, nyumebarake ulem, lan ngajak saben wong Jawa kang
melek internet
melu nggethok tularake wigatine propaganda mau, kang kasebut
situs jejaring sosial,
kayata
Facebook, Twitter,
lan liya-liyane. Upama
operasi
iki bisa sinengkuyung dening para pengarang (sastrawan) Jawa apadene para guru basa Jawa wae, mbokmanawa ora prelu kedawan impen. Sumangga.

Source: https://www.solopos.com/ayo-gawe-gerakan-tuku-buku-163549